รอยประทับระดับที่ 2 คือรอยประทับชนิดหนึ่ง ได้แก่ การยึดตรึงรูปแบบการดำเนินชีวิตเพียงแบบเดียวที่ยอมรับได้ ซึ่งวิถีแห่งการดำรงอยู่ที่ถูกเลือกนั้นถูกสัมผัสรับรู้ว่าเป็นหนทางเดียวที่เป็นไปได้และเป็นจริงตามภววิสัย ทางเลือกไม่ถูกตระหนักรู้ และโครงแบบที่ไม่สอดคล้องกับมันจะถูกเก็บกดลงสู่เงามืด การทำงานกับรอยประทับดังกล่าวไม่ได้นำไปสู่การแก้ไขปฏิกิริยา หากแต่นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของการรับรู้และการฟื้นฟูการเลือกอย่างอิสระ