การยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบคือรูปแบบหนึ่งของการยอมรับตนเอง ซึ่งความไม่สมบูรณ์แบบของมนุษย์ไม่ถูกรับรู้ว่าเป็นความเชื่อว่าตนเองไม่ถูกต้อง; สิ่งนี้ตรงกันข้ามกับตัวตนในอุดมคติ