อัตตาณัติแห่งความเพียงพอ คือจุดยืนหนึ่งของจุดยืนผู้ประพันธ์ ซึ่งองค์ประธานกำหนดเกณฑ์ว่าสิ่งใดเพียงพอสำหรับตนเองโดยอาศัยความชอบธรรมภายใน และไม่ทำให้ขึ้นอยู่กับหน่วยอำนาจภายนอก
อัตตาณัติแห่งความเพียงพอ คือจุดยืนหนึ่งของจุดยืนผู้ประพันธ์ ซึ่งองค์ประธานกำหนดเกณฑ์ว่าสิ่งใดเพียงพอสำหรับตนเองโดยอาศัยความชอบธรรมภายใน และไม่ทำให้ขึ้นอยู่กับหน่วยอำนาจภายนอก