การปรับตัวในวัยเด็ก คือรูปแบบการกำกับพฤติกรรมที่ก่อตัวขึ้นภายในแบบจำลองโลกวัยเด็ก เพื่อตอบสนองต่อการพึ่งพาองค์ภาวะภายนอกตามภววิสัย ซึ่งหากปราศจากพิธีเปลี่ยนผ่าน จะยังคงตกค้างสู่วัยผู้ใหญ่ในฐานะความไม่สอดคล้องทางการปรับตัว