การสลายขั้วคือผลของการบูรณาการ ซึ่งขั้วตรงข้ามของทวิภาวะยุติการถูกรับรู้ว่าแยกขาดจากกันโดยสิ้นเชิง และได้รับการตระหนักรู้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของความเป็นตัวตน ส่งผลให้ความยึดมั่นในขั้วใดขั้วหนึ่งยุติลง และฟื้นฟูความสมบูรณ์องค์รวมกลับคืนมา