ตัวตนส่วนขยายคือรูปแบบหนึ่งของความยึดมั่นถือมั่น ที่อัตตาผนวกวัตถุภายนอก บทบาท สถานที่ บุคคล ความคิด หรือประสบการณ์เข้ามาไว้ในขอบเขตของ “ตัวฉัน” ผ่านประสบการณ์แห่ง “ของฉัน” โดยเกิดขึ้นบนพื้นฐานของมายาภาพแห่งทวิภาวะ