ความกลัวภาวะไม่อาจย้อนคืน คือความกลัวต่อภาวะไม่อาจย้อนคืนของความเปลี่ยนแปลง ซึ่งตั้งอยู่บนความเสถียรของ “ฉัน” โดยที่การเลื่อนเปลี่ยนที่ไม่อาจย้อนคืนถูกประสบในฐานะภัยคุกคามต่อการดับสูญของรูปแบบปัจจุบันของ “ฉัน” และนำไปสู่การยึดตรึงจุดรวมการรับรู้ปัจจุบันไว้