ภาวะก้ำกึ่งทางแรงจูงใจ

ภาวะก้ำกึ่งทางแรงจูงใจ คือตำแหน่งเปลี่ยนผ่านระหว่างแรงจูงใจจากความพร่องกับแรงจูงใจที่กำกับตนเอง ซึ่งสภาวะศูนย์ทำหน้าที่เป็นตัวดึงดูด