การขยายตัวตนแบบหลงตนเองคือรูปแบบหนึ่งของการรักษาภาพลักษณ์ ซึ่งบุคคลสำคัญมิได้ถูกรับรู้ในฐานะองค์ประธานที่เป็นอิสระ หากแต่ถูกสำคัญผิดว่าเป็นส่วนขยายของตนเอง อันส่งผลให้คุณลักษณะ พฤติกรรม และความสำเร็จของบุคคลนั้นถูกรับรู้ว่าเป็นของตนเอง