การไม่ยึดถือเป็นตัวตน

การไม่ยึดถือเป็นตัวตน คือจุดยืนที่ตระหนักว่าจิตและกายเป็นสองด้านที่จำแนกความต่างได้ตามหน้าที่ของกระบวนการหนึ่งเดียว ทว่าไม่มีด้านใดถูกประสบในฐานะ “ตัวฉัน”