ภาวะเปี่ยมล้น

ภาวะเปี่ยมล้น คือข้อสันนิษฐานล่วงหน้าที่ประธานรับรู้ตนเองในฐานะบ่อเกิดแห่งความเป็นไปได้ทั้งหลาย; เป็นรากฐานสำหรับการเปลี่ยนผ่านจากความขาดแคลนสู่ความอุดมสมบูรณ์