การคิดเชิงอรรถศาสตร์คือรูปแบบของ การคิด ที่ความรู้ถูกรับรู้เป็นโครงข่ายของหน่วยความหมายที่เชื่อมโยงกันด้วยความสัมพันธ์ ซึ่งต่างจาก การคิดแบบแยกส่วน ที่องค์ประกอบต่าง ๆ ยังคงอยู่อย่างโดดเดี่ยว โดยในที่นี้ความสนใจจะมุ่งเน้นไปที่ความเชื่อมโยงเชิงอรรถศาสตร์ระหว่างมโนทัศน์ต่าง ๆ ทำให้สามารถมองเห็นโครงสร้างและความเป็นองค์รวมของปรากฏการณ์ได้