ความโดดเดี่ยวเชิงอัตถิภาวะ

ความโดดเดี่ยวเชิงอัตถิภาวะคือจุดยืนที่ประธานตระหนักรู้ถึงความแยกขาดที่ไม่อาจลดทอนได้แห่งการมีอยู่ของตน และการที่ผู้อื่นไม่อาจเข้าถึงประสบการณ์อัตวิสัยของตนเพื่อประสบโดยตรง