ความเต็มเปี่ยมคือจุดยืนที่เกิดขึ้นจากการสิ้นสุดความขาดแคลนสภาวะ โดยที่บุคคลกลายเป็นต้นกำเนิดของสภาวะนั้นสำหรับตนเองและผู้อื่น
ความเต็มเปี่ยมคือจุดยืนที่เกิดขึ้นจากการสิ้นสุดความขาดแคลนสภาวะ โดยที่บุคคลกลายเป็นต้นกำเนิดของสภาวะนั้นสำหรับตนเองและผู้อื่น