การเพ่งมองภายในคือการสังเกตประสบการณ์ของตนโดยตรงโดยไม่ตัดสินหรือตีความ ทำให้เห็นสิ่งนั้นเป็นเนื้อหาของประสบการณ์และหยุดการระบุตนกับมัน