ไม่มีผู้คน คือ ข้อสมมติฐาน ที่ว่า “ผู้อื่น” ทั้งหลายนั้น ปรากฏแก่ประธานในฐานะที่เป็น ประสบการณ์ภายในจิตของประธานเอง เท่านั้น