การยึดถือเป็นตัวตน

การยึดถือเป็นตัวตน คือการถือเอาเนื้อหาของประสบการณ์หรือสิ่งประกอบสร้างของจิตว่าเป็น “ตัวเรา”; เป็นรูปแบบหนึ่งของอุปาทานที่ค้ำจุนโครงสร้างของอัตตา