การเผยตนคือขณะแห่งการสอดคล้องระหว่าง ภาพโลก และ ธรรม ซึ่งตัว “ฉัน” ถูกค้นพบว่าเป็นเพียงสิ่งที่ จิต ปรุงแต่งขึ้น และทำให้ การยึดถือว่าเป็นตัวตน ไม่อาจเกิดขึ้นได้อีก
การเผยตนคือขณะแห่งการสอดคล้องระหว่าง ภาพโลก และ ธรรม ซึ่งตัว “ฉัน” ถูกค้นพบว่าเป็นเพียงสิ่งที่ จิต ปรุงแต่งขึ้น และทำให้ การยึดถือว่าเป็นตัวตน ไม่อาจเกิดขึ้นได้อีก