การดำรงอยู่อย่างไร้ความเป็นบุคคลคือรูปแบบหนึ่งของการดำรงอยู่ซึ่งองค์ประธานใช้ชีวิต “ตามอย่างที่ใครๆ ทำกัน” โดยรับเอากฎเกณฑ์ที่ถูกกำหนดมาเป็นของตนเอง สิ่งนี้ตรงข้ามกับการดำรงอยู่อย่างมีอธิปไตย