การดำรงอยู่อย่างมีอำนาจในตน คือรูปแบบของการดำรงอยู่ที่ประธาน ผู้นั้น เป็นผู้กำหนดวิถีแห่งการเป็นของตนผ่าน การเลือกเชิงอัตถิภาวะ โดยเป็นสภาวะตรงกันข้ามกับ การดำรงอยู่แบบไร้ตัวตน