การยึดแผนที่เป็นที่พึ่งคือภาวะที่ตั้งอยู่บนมายาการแห่งความปลอดภัย ซึ่งโดยอาศัยการกลับด้านของจิต แผนที่ถูกรับรู้อย่างสำคัญผิดว่าเป็นแหล่งของความปลอดภัยพื้นฐาน ส่งผลให้ภัยคุกคามต่อแผนที่ถูกรับรู้ว่าเป็นภัยคุกคามต่อ “ตัวฉัน”