การปกป้องแผนที่คือกลไกการปกป้องอัตตา ซึ่งข้อมูลที่ขัดแย้งกับแผนที่ถูกรับรู้ว่าเป็นภัยคุกคามต่อ “ตัวตน” และส่งผลให้ข้อมูลนั้นถูกรับรู้อย่างเลือกสรร ถูกบิดเบือน หรือถูกปฏิเสธ การถอนความยึดถือตัวตนจะขจัดรากฐานของกลไกนี้ โดยทำให้แผนที่กลายเป็นวัตถุแห่งการสังเกตแทนที่จะเป็นส่วนหนึ่งของ “ตัวตน” ส่งผลให้ความผิดพลาดนั้นสูญเสียสถานะความเป็นภัยคุกคาม และกลายมาเป็นรากฐานในการปรับปรุงและขยายแผนที่