เส้นด้ายของอาริอัดเนคือมายาการแห่งจิตที่ตั้งอยู่บนความกลัวการย้อนกลับไม่ได้ ซึ่งองค์ประธานรักษาความเป็นไปได้ที่จะกลับสู่สถานการณ์ปัจจุบันไว้ โดยรับรู้อย่างผิดพลาดว่าความเป็นไปได้นั้นเป็นเงื่อนไขของความปลอดภัยในอนาคต ทั้งที่สิ่งที่เกิดขึ้นมีความต่อเนื่องและความไม่อาจย้อนกลับ ซึ่งนำไปสู่ความยึดติดกับสถานการณ์ปัจจุบัน