ตัวตนในอุดมคติคือข้อสมมุติเบื้องต้นที่ตั้งอยู่บนภาพลวงของความสมบูรณ์แบบว่ามีแบบฉบับที่ “ถูกต้อง” และตายตัวของประธานดำรงอยู่ ซึ่งเมื่อเทียบกับแบบฉบับนั้น สภาวะปัจจุบันจะถูกรับรู้ว่าไม่ถูกต้อง
ตัวตนในอุดมคติคือข้อสมมุติเบื้องต้นที่ตั้งอยู่บนภาพลวงของความสมบูรณ์แบบว่ามีแบบฉบับที่ “ถูกต้อง” และตายตัวของประธานดำรงอยู่ ซึ่งเมื่อเทียบกับแบบฉบับนั้น สภาวะปัจจุบันจะถูกรับรู้ว่าไม่ถูกต้อง