ความรู้สึกว่าตนผิดคือข้อสมมุติพื้นฐานที่ตั้งอยู่บนภาพลวงว่ามีตัวตนฉบับที่ถูกต้องดำรงอยู่ ซึ่งทำให้ประธานรู้สึกว่าตนผิด ไม่เพียงพอ หรือจำเป็นต้องถูกแก้ไข และคลายลงผ่านการยอมรับตนเอง