ความวิตกกังวลคือประสบการณ์เรื้อรังแห่งความพร่อง ซึ่งแสดงออกเป็นสภาวะพื้นหลังแห่งความไม่ปลอดภัย ที่ซึ่งโดยปริยายแล้ว โลกถูกรับรู้ว่าอาจเป็นอันตราย และการคงอยู่ในประสบการณ์ปัจจุบันนั้นไม่ปลอดภัย ส่งผลให้การควบคุมและการป้องกันกลายเป็นรูปแบบพื้นฐานในการตอบสนอง