ความพร่อง คือประสบการณ์ต่อตำแหน่งปัจจุบันในฐานะความไม่เพียงพอ จิตกำกับพฤติกรรมไปสู่การชดเชยความพร่อง หรือไม่ก็การหลีกเลี่ยงสัญญาณของความพร่องนั้น
ความพร่อง คือประสบการณ์ต่อตำแหน่งปัจจุบันในฐานะความไม่เพียงพอ จิตกำกับพฤติกรรมไปสู่การชดเชยความพร่อง หรือไม่ก็การหลีกเลี่ยงสัญญาณของความพร่องนั้น