ความระมัดระวังคือรูปแบบหนึ่งของวิธีคิดแบบความอุดมสมบูรณ์ ซึ่งปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมดำเนินไปจากความพอเพียงและความพอประมาณ มิใช่จากแรงขับดันที่จะตักตวงให้ได้มากที่สุด ซึ่งตรงกันข้ามกับการมุ่งตักตวง