ปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อม คือวิถีทางที่ประธานมีปฏิสัมพันธ์กับเงื่อนไขภายนอก ซึ่งในภาวะการดำรงอยู่เชิงปฏิกิริยาจะแสดงออกเป็น “สู้ หนี นิ่งงัน” และในจุดยืนผู้ลิขิตจะแสดงออกเป็น “ถอนตัว เปล่งเสียง ภักดี”