ความรู้สึกว่าตนเองสำคัญคือกระบวนการ ยึดติด ในภาพลักษณ์ของตนเอง ซึ่งมีฐานมาจาก มายาการ ของการมีอยู่ของ “ตัวตน” ที่ถาวร โดยที่ จิต จะกำหนด ความสำคัญ ให้โดยปริยาย ส่งผลให้สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นถูกตีความผ่านศูนย์กลางนี้ ซึ่งทำหน้าที่ตรึง จุดรวมกระแสรับรู้ ไว้